জীৱন নদী - Life Assamese Poem | অসমীয়া কবিতা
জীৱন নদী
জীৱন যেন এটি নদী,
নীৰৱে বৈ যায় দিনে ৰাতি।
কেতিয়াবা শান্ত, কেতিয়াবা বেগী,
নিজৰ পথ নিজেই গঢ়ি।
নীৰৱে বৈ যায় দিনে ৰাতি।
কেতিয়াবা শান্ত, কেতিয়াবা বেগী,
নিজৰ পথ নিজেই গঢ়ি।
কেতিয়াবা শুকান বালিচৰ,
কেতিয়াবা গভীৰ সাগৰ,
শিলৰ আঘাত পাইও
থামি নাযাই সোঁত।
সপোনবোৰ নাও হৈ ভাহে
আশাবোৰ দেউলীয়া পৱন;
ভাগ্যৰ ঘূৰণীয়া পাকতো,
হেৰাই নাযায় মন।
শেষত সাগৰৰ বুকুত
মিলি যায় সকলো সোঁত,
জীৱন নদীয়ে শিকাই
নিৰন্তৰ গৈ থকাই একমাত্ৰ পথ।
Comments
Post a Comment