মা
মা মানে পুৱা বেলিৰ পোহৰ,
নতুন দিনৰ আশা।
আমাৰ সপোন সাঁচি থোৱা
তেওঁৰ বুকুৰ ভাষা।
মা মানে আশীৰ্বাদৰ নীৰৱ হাত,
অন্ধকাৰ পথতো দিয়ে সাথ।
মাৰ স্নেহৰ সেউজীয়া ছাঁয়াত,
শান্ত হয় অন্তৰৰ ৰথ।
মা মানে শান্ত আকাশ,
মা মানে সুৰক্ষাৰ ঠাই।
পৃথিৱী সলনি হলেও
মা একে হৈ ৰই সদায়।
- AssamesePoem.com
Comments
Post a Comment